23/08/2017

Pukkelpop 2017, dag 1 (donderdag 17/08).

[Met wat vertraging ...] Ja, ik weet het, Pukkelpop is sinds enkele jaren bijna stiekem uitgebreid met een vierde dag. Maar voor een werkende mens is dat niet zo eenvoudig en vooral het programma van die dag 0 (zoals ik hem bekijk), was niet van die aard dat ik mij geroepen voelde om al op woensdag richting Kiewit te trekken.

 

Op voorhand had ik weinig verwachtingen van de donderdag. Op een festival met zoveel podia als Pukkelpop moet je je wel wat voorbereiden als je de bands die je zeker wilt zien niet wilt missen. En na het overlopen van het programma had ik al gezien dat er vrij weinig acts naar mijn smaak leken te zijn. Zelfs zonder al te kieskeurig te zijn kwam ik bij slechts tien bands die mogelijk de moeite zouden kunnen zijn. Twee van die bands overlapten dan nog eens ...

 

Wat ik zag en wat ik ervan vond, chronologisch deze keer:

De eerste uren zag ik korte delen van enkele optredens maar niks kon me echt boeien. De eerste band waarvan ik op voorhand dacht dat het misschien wat kon worden was Enter Shikari, maar al vrij vlug besloot ik andere oorden op te zoeken. Pas iets over half vier was er het eerste optreden dat de moeite was: Girls In Hawaii, top was het nog niet - de vorige keer dat ik hen zag vond ik het beter - maar het kon er al mee door.

Direct daarna ging ik naar het hoofdpodium waar Cypress Hill stond. Ik ben niet bepaald een hiphopliefhebber, maar soms kan ik het wel waarderen. In de jaren '90 van de vorige eeuw was Cypress Hill zo een hiphopband waar ik wel naar kon luisteren. Dat ik in die periode de geneugten van marihuana leerde kennen heeft daar natuurlijk ook wel mee te maken. Voor de niet-kenners: Cypress Hill bezingt (berapt) de geneugten van dat roesmiddel. Hun optreden deed me niet veel, al was het soms wel grappig. En ik ben benieuwd of de politie - die ter gelegenheid van Pukkelpop een nultolerantie t.o.v. drugbezit aankondigde, compleet met onmiddellijk te betalen boetes (met bankkaart) - hun optreden gezien heeft. De rapper stak er nl. een op op het podium ...

Na een uur rondkijken, eten en drinken en hier en daar wat flarden muziek meegepikt te hebben, stond ik weer bij het hoofdpodium voor Ryan Adams. (Nee, niet Bryan Adams, ik ben nl. een muziekliefhebber smile Of ik iets tegen B. Adams heb? Ja, heel goede gehoorbescherming! smile) Dat was het eerste optreden dat echt goed was, niet meteen top, maar dat is volgens mij op het hoofdpodium heel moeilijk.

Hierna was het de beurt aan PJ Harvey in de Marquee. Van PJ Harvey ken ik alleen enkele nummers uit haar beginperiode (jaren '90), zeker niet haar hele repertoire van toen en daarna heb ik haar al helemaal niet meer gevolgd. Ik wist dus niet wat ik kon verwachten. Het was wel beluisterbaar, maar echt veel vond ik er niet aan, het was me te bluesachtig en laat dat nu net iets zijn waar ik niet van hou. Opmerkelijk: de saxofonist die twee saxofoons tegelijk bespeelde ...

Van de Marquee maakte ik dan de oversteek naar de Club, iets wat tegen de avond behoorlijk moeilijk begon te worden en soms redelijke omwegen vereiste. Omweg of niet, ik bereikte de Club waar ik Strand Of Oaks zag. Hun optreden was goed, maar ook dit was niet echt top.

Nadat ik weer de oversteek naar de Marquee gemaakt had, kon ik daar Interpol zien spelen. Zij brachten hun debuutalbum "Turn on the Bright Lights" integraal. Dit was het eerste echte topoptreden. Het helpt natuurlijk dat ik dit album al jaren heb en nog steeds geregeld opzet.

Er volgde nog een laatste trip richting Club voor Ty Segall. Hiervan had ik op Spotify al wat nummers gehoord en het leek me wel wat voor mij. En het was ook wat voor mij, een geslaagd topoptreden en eindelijk iets echt "stevigs". Door het jammerlijke afschaffen van The Shelter - het podium voor punkrock, metal en aanverwante genres - ontbrak het zeker op donderdag daaraan.

Ik wilde daarna nog wat rondhangen om daarna nog naar Mac Demarco te gaan kijken, maar die zou pas tegen 2 uur gedaan hebben en vermits ik - helaas - op vrijdagmorgen nogal vroeg, net zoals op donderdag, nog enkele verplichtingen had waardoor ik naar huis moest rijden (en dus nuchter was moeten blijven), heb ik dat maar aan mij voorbij laten gaan. Dik tegen mijn zin overigens ...

 

Een verslagje van dag 2 en dag 3 volgen later nog.

 

Hieronder nog een registratie van een optreden (met interview) van Ty Segall voor het Amerikaanse radiostation/website KEXP.


Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.