18/07/2016

Rock Herk 2016 (15-16/07)

Afgelopen zaterdag vond in Herk-de-Stad de 34ste editie van Rock Herk plaats. En net zoals alle edities sinds 1994 (met uitzondering van 2000) was ik erbij - en voor het eerst sinds het festival twee dagen duurt, ging ik op beide dagen.

 

Op vrijdag waren de toppers volgens mij: Cocaine Piss (Luikse noiserock; ze speelden slechts een twintigtal minuten terwijl ze halfuur de tijd hadden, ik dacht eerst dat er iets mis was), Vandal X (Limburgse noiserock) en Kapitan Korsakov (uit Gent en zij spelen ... noiserock).

 

Goed, maar net niet top: Partisan, thuisgroep Mad About Mountains en Pro-Pain (dat zou ik op voorhand nooit verwacht hebben want het is niet echt het soort muziek dat ik gewoonlijk een heel optreden kan aanhoren, met name New York hardcore).

 

Kon er nog mee door: The Sore Losers (bluesrock is nl. niet echt mijn favoriete muziek, ik lust nl. geen blues).

 


 

Op zaterdag waren mijn toppers: Cornflames (gitaarrock), Mantis (een beginnende Limburgse postrockband), Mudhoney (overlevenden van de grunge en ik geloof dat ze zelfs uit Seattle komen), Steak Number Eight (postmetal en ex-winnaars van de Rock Rally) en Future Of The Left (noiserock uit Wales).

 

Goed, maar niet echt top: (niet van toepassing).

 

Kon er nog net mee door: The Waiting Game (gitaarrock, het was wel oké zolang de zanger zweeg).

 

Ik pikte ook nog een kort stukje mee van Wiegedood, The Notwist (niet lang genoeg om te kunnen oordelen), een iets langer deel van het optreden van Arno (ik was misschien beter wat langer gebleven, maar van zijn muziek ben ik over het algemeen geen fan hoewel ik sommige van zijn nummers wel kan pruimen) en vervolgens nog een kort stuk van Napalm Death. Omdat ik intussen barstende hoofdpijn gekregen had, hield ik het bij die laatste band - ze spelen grindcore en death metal - niet uit en hield ik het voor bekeken.

 


 

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.